समाज विकणार नाही

नाही कधीच पटणार नाही, ही मनधरणी चतुराई
बोले ठासून भीम त्या ठायी, जावा जमायचं आपलं नाही
जावा जमायचं आपलं नाही
अशा दीड दमडीच्या पायी, माझा समाज विकणार नाही

शोधियले मी कित्येक धर्मस्थान
परी दिसले ना आमचे कुठे कल्याण
नको ही आता शाश्वती आणि
नको ही तुमची ग्वाही
आता नको ही तुमची ग्वाही

पाय उचलील तर करीन किल्ला सर हा
जर ना झाला तर मरेल आंबेडकर हा
अन् जगलो तर दावील जगाला
करून पर्वत राई
अन् करून पर्वत राई

मी पाहिले चाळूनी धर्मग्रंथ
त्यात आढळलाय बुद्धाचा एकच पंथ
त्या मार्गाने काशीनंदा
मुक्ती मिळे लवलाही
आता मुक्ती मिळे लवलाही
अशा दीड दमडीच्या पायी, माझा समाज विकणार नाही

भीमा तुझ्या महूला जावून काल आलो

भीमा तुझ्या महूला जावून काल आलो
तू जन्मल्या ठिकाणी राहून काल आलो

तू रांगलास जेथे तेथेच मान झुकली
ती धूळ मी कपाळी लावून काल आलो

आई तुझी भिमाई सातारलाच गेली
तेथेही दोन अश्रू वाहून काल आलो

जाऊन दूरदेशी तू आणली शिदोरी
मी त्यातलीच काही खाऊन काल आलो

दिल्लीतला खजिना तू वाटणार होता
तेथे तुझेच पाणी दावून काल आलो

दीक्षाभूमी सभोती हर्षाने दाटलेली
नागांची नागनगरी पाहून काल आलो

ते जाळणार होते मी टाळणार होतो
वामनसहित तेथे जाऊन काल आलो

स्वर: कृष्णा शिंदे

नवकोटीचा राजा

नमो तस्स भगवतो अर्हतो सम्मासम्बुद्धस्स
नमो तस्स भगवतो अर्हतो सम्मासम्बुद्धस्स
बुद्धं शरणं गच्छामि
धम्मं शरणं गच्छामि
संघं शरणं गच्छामि

राजा, नवकोटीचा राजा
दयाळू दाता माझा
दयाळू दाता माझा आज पूजा गं

पोरं पिंपळपारावर
राजगृहापरी सुंदर
ध्यानस्थ आसनावर
बसविला भीमभास्कर
दर्शनास नारी-नर, येतील गडे दिनभर
लगबगीनं तुम्ही जा जा
लगबगीनं तुम्ही जा जा, जा पूजा गं

ज्याने रूढी बंधनातून
काढिले तुम्हा ओढून
आठवून तयाचे ऋण
व्हा मुक्त तुम्ही त्यातून
गाऊन तयाचे गुण, टाकावे गाव गर्जून
ही अशीच आरती गा जा
ही अशीच आरती गा जा, जा पूजा गं

जावून स्मारकाकडे
जा पूजा पहा ती गडे
कशी रास फुलांची पडे
दरसाल पुण्य एवढे
वर्षात दोनदा घडे, जा रांग लावण्या पुढे
फुलहार घेऊनि ताजा
फुलहार घेऊनि ताजा, जा पूजा गं

गीत:
गायक: श्रावण यशवंते

अंधेऱ्या वस्तीत भीमानं लावलाय दिवा

करून करणी दिपवली धरणी
भयान रात होती जेव्हा
अंधेऱ्या वस्तीत भीमानं लावलाय दिवा

अन्यायाची सुरी धरी माणूस माणसावरी
असली दादागिरी पाहुनी भीम पेटला उरी
तयार झाला रणी उतरला, गर्जत सिंहाचा छावा
अंधेऱ्या वस्तीत भीमानं लावलाय दिवा

नरकातून ह्या निघा जगा माणूस म्हणुनी जगा
कपटी जुलमी जगा त्यागुनी, पावन जीवन बघा
नाही हादरला सांगत फिरला धडाडीने गावोगावा
अंधेऱ्या वस्तीत भीमानं लावलाय दिवा

त्या भगवंतापदी लीन तो झाला सर्वाआधी
जन हे लक्षावधी टाकिले नंतर ओटीमधी
हीन-दीनाना दुःखी जीवांना, दिला सुखाचा हा ठेवा
अंधेऱ्या वस्तीत भीमानं लावलाय दिवा

ह्या वस्तीला धनी हजारो वर्षे नव्हता कुणी
आला भीम-नरमणी टाकिली नगरी हि बदलुनी
लक्ष्मणा ही करणी पाही, जग सारं करतंय वाहवा
अंधेऱ्या वस्तीत भीमानं लावलाय दिवा

गीत:
गायक: श्रावण यशवंते

कोहिनूर भारताचा

होता तो भीम माझा कोहिनूर भारताचा 
बुद्धाचा मार्ग त्यांनी दाविला तारणाचा 

जीवनपथास उजळे होऊनि दीपस्तंभ 
प्रबुद्ध बौद्ध करण्या केला इथे आरंभ 
उज्ज्वल भविष्यासाठी झिजला तो देह त्यांचा 
बुद्धाचा मार्ग त्यांनी दाविला तारणाचा 

पांडित्यपूर्ण शैली होती ती भाषणाची 
सदैव दूरदृष्टी दृढनिश्चयी भीमाची 
बाबांचा मानी पिंड बुद्धीच्या सागराचा 
बुद्धाचा मार्ग त्यांनी दाविला तारणाचा 

ग्रंथात ग्रंथरूपी राही अमर तो आज 
विष्णू कधी ना लोपे प्रगल्भ भीमराज 
गुणवान पूज्य ठरला आदर्श गौतमाचा 
बुद्धाचा मार्ग त्यांनी दाविला तारणाचा 

गीत: विष्णू डांगे 
गायक: शाहीर विठ्ठल उमप